Ruth Padel (ur. 8 maja 1946 w Londynie) – brytyjska poetka, pisarka i autorka książek non-fiction. Studiowała grekę klasyczną w Oksfordzie, gdzie później wykładała. Śpiewała także w nocnym klubie w Stambule. Jest członkinią Królewskiego Towarzystwa Literackiego i Londyńskiego Towarzystwa Zoologicznego. I praprawnuczką Karola Darwina.
W 1984 roku porzuciła karierę akademicką, by całkowicie poświęcić się pisaniu. Jej poezja i eseistyka łączą niezwykłą erudycję z muzycznością, cielesnością i zainteresowaniem światem natury. Padel pisze o mitologii greckiej, muzyce rockowej, tygrysach w azjatyckich dżunglach, sztuce improwizacji, a także o współczesnym Bliskim Wschodzie.
Jej wiersze czerpią z bardzo różnych tradycji kulturowych — od Biblii i antyku po punk i współczesną politykę — zachowując przy tym lekkość, rytm i sensualność języka. Krytycy pisali o jej poezji jako o spotkaniu Wallace’a Stevensa, Sylvii Plath i „punkowej Safony”.
Fakt, że Ruth Padel jest potomkinią Karola Darwina, nie jest wyłącznie genealogiczną ciekawostką. W jej poezji często powraca darwinowska uważność wobec natury, materii, cielesności i wzajemnych powiązań między światem biologii, historii i kultury.
Tom „Learning to Make an Oud in Nazareth” (2014), z którego pochodzi dzisiejszy wiersz, wyrósł z wieloletniego zainteresowania kulturą i historią Bliskiego Wschodu. Pisano o nim, że jest przeniknięty judaizmem, chrześcijaństwem i islamem, a sama Padel została nazwana „poetyckim Danielem Barenboimem”, próbującym odnaleźć choćby chwilową harmonię pośród konfliktu.