Marilyn Nelson, pseudonim Marilyn Nelson Waniek (ur. 26 kwietnia 1946 w Cleveland, Ohio, USA), poetka, pisarka, autorka książek dla dzieci i młodzieży, tłumaczka, emerytowana profesor Uniwersytetu Connecticut i w latach 2001-2006 poetka-laureatka stanu Connecticut. Wielokrotnie nagradzana i wyróżniana w 2013 została wybrana do kapituły Akademii Poetów Amerykańskich.
Była córką Melvina M. Nelsona, lotnika z Tuskegee i żołnierza Sił Powietrznych USA, oraz Johnnie Mitchell Nelson, nauczycielki i pianistki. Dorastała w bazach wojskowych, co oznacza, że w okresie dzieciństwa przemieszczała się wraz z rodziną po całych Stanach Zjednoczonych.
Zaczęła pisać w szkole podstawowej, ale miłość do poezji odkryła, uczęszczając do szkoły średniej dla osób o odmiennej przynależności rasowej w Teksasie. Tutaj zetknęła się z twórczością poetów afroamerykańskich.
Uzyskała licencjat na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis, tytuł magistra na Uniwersytecie Pensylwanii w 1970 oraz doktorat na Uniwersytecie Minnesoty w 1979.
W 1978 została profesorem języka angielskiego na Uniwersytecie Connecticut. W tym czasie opublikowała swoją pierwszą książkę, tomik poezji „For the Body”. W 2002 roku przeszła na emeryturę jako profesor emeritus Uniwersytetu Connecticut, ale nie przestała pisać.
W poezji Nelson dominuje wątek rodzinny, odzyskiwanie pamięci o historii Afroamerykanów, a także poszukiwanie sacrum w życiu codziennym. Znana jest również z włączania afroamerykańskiej tradycji ustnej do swojej twórczości.
Dorastała jako córka pilota z Tuskegee Airmen - pierwszej formacji czarnoskórych pilotów w armii USA. Jej ojciec był jednocześnie oficerem i człowiekiem żyjącym w segregacji rasowej, więc od dziecka widziała rozdźwięk między godnością a rzeczywistością społeczną. To potem wraca w jej wierszach jako spokojna, ale bardzo świadoma pamięć historii. Zaczęła pisać, żeby zrozumieć rodzinę i historię czarnoskórej społeczności Ameryki.
Marilyn Nelson na fot. Nancy Kuhl