Anna Margolin, wł. Rosa Lebensboim (21 stycznia 1887 w Brześciu - 29 czerwca 1952 w Nowym Jorku) - jedna z najwybitniejszych poetek jidysz w Ameryce początku XX wieku.

Po rozwodzie rodziców mieszkała z ojcem w Królewcu w Prusach, w Odessie, gdzie uczęszczała do liceum, oraz w Warszawie. Ojciec zadbał o jej świeckie wykształcenie.

W 1906 ojciec wysłał ją do Ameryki, gdzie rozpoczęła karierę pisarską. W Nowym Jorku dołączyła do kręgu imigrantów żydowskich intelektualistów skupionych wokół jidyszisty Chaima Żytłowskiego, dla którego pracowała jako sekretarka, prywatnie przez pewien czas będąc jego partnerką. Od 1909 pisała opowiadania pod różnymi pseudonimami. Po powrocie do Europy, znów w Warszawie, poznała hebrajskiego pisarza Mosze Stawskiego i wyszła za niego za mąż. Razem przenieśli się do Palestyny, w 1911 w Tel-Awiwie urodził się ich syn Naaman Stavy (1911-1982), jej jedyne dziecko. Wiosną 1913 przeniosła się do Nowego Jorku, syn został z ojcem.

Pisała dla różnych gazet w języku jidysz, redagowała też dział „In der frojen welt” („W świecie kobiet”) w gazecie „Der Tog”, gdzie agitowała na rzecz praw wyborczych kobiet, ale nie angażowała się w żaden z reprezentowanych przez nie programów politycznych. W tym czasie wyszła za mąż za dziennikarza Hirsha Leiba Gordona, związek ten wkrótce się rozpadł, gdy Gordon został wysłany do Europy w celu odbycia służby wojskowej w 1917. Od 1919 związana była z pisarzem w języku jidysz Ruwenem Ajzlandem (Eislandem), jednym z założycieli grupy literackiej „Di Yunge”, który zachęcał ją do pisania wierszy i zamieszczania ich w gazetach. Oboje się wzajemnie inspirowali pozostając w długim i owocnym twórczo związku. Odtąd używała pseudonimu Anna Margolin. „Anna” przez dwa „nn”, a nie jak w jidysz przez jedno „n”, co miało znaczenie transgresyjne, łączące kultury, w swojej polemicznej publicystyce a także w poezji poruszała tematy przemilczane, trudne. Tekst Icelanda „Fun unzer frillig” (1954) zawiera biograficzne wspomnienie Margolin.

W 1923 Margolin opublikowała antologię współczesnej poezji jidysz pod tytułem „Dos Yidishe Lid in Amerika”, nie zamieszczając w niej własnych wierszy. W 1929 ukazał się jej jedyny zbiór wierszy pod tytułem „Lider”. Następnie opublikowała sześć kolejnych rozproszonych wierszy, ostatni w 1932. Później nadal pisała wiersze, ale już nic nie publikowała. Coraz bardziej cierpiała na depresję i od 50. roku życia prowadziła życie pustelnicze.

KONTAKT

TEKSTY

• Sortuj:
• Alfabetycznie |
• Po dacie publikacji |
• Najczęściej czytane

POEZJON

• Sortuj:
• Alfabetycznie |
• Po dacie publikacji |
• Najczęściej czytane