Françoise d'Eaubonne (12 marca 1920 - 3 sierpnia 2005) francuska pisarka, poetka i działaczka na rzecz praw pracowniczych, feministka, uważana jest za założycielkę ruchu ekologiczno-społecznego - ekofeminizmu.

W latach 1945-1957 była członkinią Francuskiej Partii Komunistycznej.

W roku 1971 była współzałożycielką Frontu "Homosexuel d'Action Révolutionnaire" - FHAR [Frontu Homoseksualnego Sojuszu Rewolucyjnego w Paryżu]. Również w tym samym roku podpisała Manifest 343, w którym zadeklarowała, że dokonała aborcji.

W 1972 roku utworzyła Centrum Ekologii-Feminizmu (Écologie-Féminisme) w Paryżu.

W książce z 1974 roku "Le Féminisme ou la Mort" ["Feminizm albo śmierć"] po raz pierwszy użyła utworzonego przez siebie terminu "ekofeminizm". W książce mówi o szczególnym związku kobiet z naturą i zachęca kobiety do aktywizmu na rzecz ochrony środowiska. Jako przyczynę wzrostu populacji, zanieczyszczenia i innych destrukcyjnych wpływów na środowisko uważa toksyczny patriarchat.

https://www.youtube.com/results?search_query=Fran%C3%A7oise+d%E2%80%99Eaubonne

Kierując się swoim mottem: "Żadnego dnia bez linijki", Françoise d'Eaubonne napisała ponad 50 dzieł, od poematu "Colonnes de l'âme" ["Filary duszy"], 1942, poprzez powieść historyczną "Comme un vol de gerfauts" ["Jak lot sokołów"], 1947, po esej "L'Évangile de Véronique" ["Ewangelia Weroniki"], 2003.

Élise Thiébaut jest autorką biografii zatytułowanej "L'Amazone verte: Le roman de Françoise d'Eaubonne" ["Zielona amazonka: powieść o Françoise d'Eaubonne"], 2021.

W eseju "Jak mogłoby wyglądać społeczeństwo ekofeministyczne?" Françoise d’Eaubonne formułuje swoje tezy (przekład z wersji angielskiej: Karolina Jankowska)

Tezy ekofeminizmu: "Rewolucja czy przemiana?" głoszą, że: 

1. Bezpośrednim powodem obecnych nieszczęść i przyszłych zagrożeń jest system patriarchalny, ufundowany na kontroli nad prokreacją i płodnością, którego mentalne i kulturowe struktury przetrwały we wszystkich społecznych i ekonomicznych obszarach. 

2. Dwa podstawowe czynniki związane z szybką ekspansją patriarchatu: wyczerpywanie zasobów oraz globalny wzrost populacji, są bezpośrednimi powodami obecnej katastrofy ekologicznej. 

3.Wojna płci odzwierciedla jedynie walkę człowieka przeciwko niemu samemu, która w przeszłości - i wciąż dzisiaj, jest tłumaczona jako walka klas. 

4. Niepowodzenie rewolucji socjalistycznej bierze się z niepowodzenia ekonomicznego i odmowy dostrzeżenia prawdziwej podstawy i powodu istnienia hierarchii oraz wyzysku człowieka, którymi nie jest walka klas, ale seksizm. 

5. Kapitalizm obecnie, w stadium imperializmu, może zniknąć jedynie poprzez zastosowanie ekologicznych rozwiązań w produkcji (i konsumpcji), tylko one bowiem wyeliminują przestarzałe struktury dominacji, agresji, konkurencji, absolutyzmu, aby zastąpić je współpracą i równością między jednostkami (także między płciami), a także między gatunkami i środowiskiem. 

Dzięki wyzwoleniu prokreacji, wzrost populacji kontrolowany przez kobiety rozwiąże pierwszą część problemu. Liczba mieszkańców i mieszkanek ziemi zostanie zredukowana bez obawy o wyginięcie gatunku ludzkiego. [...]

Trzeba stwierdzić, że zmiana (ten realny, nigdy nie osiągnięty oraz precedensowy cel rewolucji) jest konieczna. Jak wyjaśniałam w 1980 w Kanadzie, tylko ekofeminizm może doprowadzić do końca patriarchatu i uchronić społeczność ludzką przed zagrożeniem dewastacji środowiska naturalnego przed zagrożeniem nuklearnym oraz systemem opartym na zysku, który jest źródłem wszystkich wojen i eksploatacji na tej planecie.

KONTAKT

TEKSTY

• Sortuj:
• Alfabetycznie |
• Po dacie publikacji |
• Najczęściej czytane

POEZJON

• Sortuj:
• Alfabetycznie |
• Po dacie publikacji |
• Najczęściej czytane