KULTURA 03.11.2012 14:58

Paul Joyce

"Prawdziwym cudem języka sztuki jest nie to, że umożliwia on artyście tworzenie iluzji rzeczywistości. Cudem jest to, że w rękach wielkiego mistrza obraz staje się półprzejrzysty. Ucząc nas, jak widzieć świat od nowa daje nam on złudzenie spoglądania w niewidoczne obszary umysłu – jeśli tylko wiemy, jak mówi Filostrat, jak używać swoich oczu." ("Sztuka i złudzenie")

Urodził się w Wiedniu, w bogatej żydowskiej rodzinie, która nawróciła się na protestantyzm na początku XX wieku. Odrzucił religię, jednak mocno identyfikował się z judaizmem, co zostało jeszcze wzmocnione przez wprowadzenie nazizmu w Austrii. Początkowo kształcił się na Uniwersytecie Wiedeńskim, a w 1936 wyjechał do Wielkiej Brytanii i zaczął tam pracę w Instytucie Warburga.

Podczas II wojny światowej pracował jako korespondent BBC. W 1956 roku powrócił na uniwersytet w Londynie, gdzie pozostał do 1959, następnie przeszedł do Instytutu Warburga (do 1976), w którym piastował różne stanowiska i ostatecznie został jego dyrektorem. W 1960 został przyjęty na członka Akademii Brytyjskiej, w 1966 został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego, w 1972 uzyskał tytuł szlachecki, a w 1988 odznaczono go Orderem Zasługi.

Jego książka "O sztuce" ("The Story of Art", pierwsze wydanie w 1950, wydanie polskie 1997) cieszy się od wielu lat nieustającą popularnością (miała dotąd 16 wydań) i jest uznawana za ważne, bardzo przystępne wprowadzenie do historii sztuki. Inne ważne dzieła Gombricha to "Sztuka i złudzenie" ("Art and Illusion", 1960, wyd. pol. 1981) oraz zbiory artykułów: "Meditations on a Hobby Horse" (1963), "Zmysł porządku" ("The Sense of Order", 1979, wyd. pol. 2009), i "The Image and the Eye" (1981).

* * *

Wywiad z EG z roku 1995 o "O sztuce":



* * *

"The Story of Art" Ernsta Gombricha:



* * *

portret: R.B. Kitaj, National Portrait Gallery, London

KOMENTARZE