LOGOWANIE

NEWSLETTER

WYSZUKIWARKA

SPOŁECZEŃSTWO 21.03.2014 08:05
 

Anula. „Każdy z nas nosi w sobie dżumę, nikt bowiem nie jest od niej wolny. I trzeba nieustannie czuwać nad sobą, żeby w chwili roztargnienia nie tchnąć dżumy w twarz drugiego człowieka(Albert Camus)


Każda postać ksenofobii biorącej się z irracjonalnego strachu przed demonizowanym wrogiem jest jak dżuma, którą bardzo łatwo zarazić innych.


Jedną z odmian ksenofobii - powszechną w Polsce - jest rusofobia, która w połączeniu ze skłonnością do narodowej megalomanii tworzy „wybuchową mieszankę” i na długie lata może zniszczyć relacje polsko-rosyjskie na różnych poziomach. Nie tylko politycznych i gospodarczych, ale także w wymiarze międzyludzkim. Jest jak ta „camusowska” dżuma, którą się wzajemnie zarażamy nie bacząc na to, że Rosjanie są naszymi sąsiadami, z którymi powinniśmy - jak to po sąsiedzku - mieć dobre stosunki.


Wiemy ile wycierpiała Polska od Rosjan i Niemców - co nie usprawiedliwia przekraczania granic głupoty i nienawiści w stosunku do tych narodów, głupotą i nienawiścią człowiek sam sobie szkodzi” - pisał Jan Józef Lipski („Dwie ojczyzny, dwa patriotyzmy”).


Przejawów i dowodów narastającej fali rusofobii jest ostatnio wiele, wiele za wiele. Wystarczy włączyć telewizor, radio i posłuchać co mówią o „ruskich” dziennikarze lub prezenterzy oraz tzw. eksperci od Rosji.


Najczęściej jest to pokaz nieprawdopodobnej ignorancji połączonej z inwektywami i insynuacjami. „Przekaz publiczny charakteryzuje pejoratyzacja określeń Rosji i Rosjan, kreowanie ich negatywnych wizerunków, bezalternatywność percepcji i etykietowanie jako uosobienie zła” – powiedział w wywiadzie prof. Stanisław Bieleń (geopolityka.net).


I trudno się dziwić, że efektem takiego prania mózgów są pojawiające się coraz częściej w rozmowach prywatnych i Internecie epitety w rodzaju „rosyjska swołocz” czy deklaracje –„jestem rusofobem i jestem z tego dumny”, od których już bardzo blisko do nienawiści, która zabija dialog i zrozumienie współczesnej Rosji. Rosji, utożsamianej przez ogromną część opinii publicznej z Putinem. I Rosjan jako wrogów Polski. Jedną z przyczyn naszej rusofobii - zdaniem prof. Bielenia - jest polska pamięć historyczna utożsamiająca „Rosję z wrogiem, państwem represyjnym i agresywnym wobec innych państw. Odnosi się wrażenie, że rusofobia to dla wielu ludzi polityczna karma, bez której nie potrafią funkcjonować w życiu publicznym”.


Co gorsza, rusofobia jest integralną częścią dosyć powszechnego modelu patriotyzmu, który pozwala odróżnić „prawdziwych Polaków” od „moskalskich pachołków” co było i jest widoczne przez ostatnie tygodnie na portalach społecznościowych. Wszelkie krytyczne opinie o wydarzeniach na kijowskim Majdanie, nowym ukraińskim rządzie, do którego weszli politycy faszystowskiej partii „Swoboda” itd. kwitowane były często komentarzami w rodzaju - „moskiewski pachołku" lub "putinowski agencie”. Skłonność do bezkrytycznego przyjmowania biało-czarnego obrazu konfliktu ukraińsko-rosyjskiego oraz Rosji, narzucanego przez media i część polityków, wynika z przekonania, że jest to przejaw prawdziwej postawy patriotycznej. A także z obawy by nie być uznanym za zdrajcę i „pachołka Putina”.


Czy jest sposób by wyleczyć się z „dżumy” rusofobii? Jest, ale to długa i bolesna kuracja. Na wstępie wymaga ona odrzucenia stereotypów i uprzedzeń zakodowanych w naszej świadomości będących efektem wychowania, historycznych nawarstwień i kompleksów. Po drugie potrzebna jest otwartość i chęć wyobrażenia sobie, co czuje i myśli dziś Rosjanin. Ten, którego media pokazują często jako wroga Zachodu otumanionego przez putinowską propagandę. Zrozumienia, że on też ma swoją ojczyznę, którą kocha i jest z niej dumny. To prawda, wymaga to wysiłku, wyobraźni oraz rozsądku. No, i odwagi, zwłaszcza kiedy ze swoimi przemyśleniami na ten temat dzielisz się z innymi.


Przytoczę raz jeszcze słowa Amosa Oza z książki „Jak uzdrowić fanatyka?” – „Róbmy to kiedy się kłócimy, kiedy oskarżamy i nawet wtedy, gdy jesteśmy przekonani, że mamy stuprocentową rację”. Od tego jest blisko do zrozumienia, a w konsekwencji kompromisu, który wcale nie oznacza kapitulacji i rezygnacji z naszych przekonań czy wartości. Kompromis nie jest - zdaniem Oza - czymś nieuczciwym czy oportunistycznym, jest życiem.


zapisz jako pdf
zapisz jako doc (MS Word)
drukuj

KOMENTARZE

Sierpień
Pn
Wt
Śr
Cz
Pt
So
N
29
30
31
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
01