Mary Beard: Women & Power: Quotes / Kobiety & Władza: Cytaty

„Po pierwsze, właściwie nie ma większego znaczenia, jakie stanowisko zajmujesz jako kobieta: jeśli wkraczasz na tradycyjnie męskie terytorium, ataki i tak się pojawią. Prowokuje je nie to, co mówisz, lecz sam fakt, że to ty to mówisz”.

„Jeszcze ciekawszy jest ujawniający się tu mechanizm kulturowy: niepopularne, kontrowersyjne albo po prostu odmienne poglądy, kiedy wypowiada je kobieta, traktuje się jako dowód jej głupoty. Nie chodzi o to, że się z nią nie zgadzasz. To ona jest głupia”.

„Nie tylko trudniej jest kobietom odnieść sukces; kiedy popełnią błąd, traktuje się je znacznie surowiej”.

„Nie da się łatwo wpasować kobiet w strukturę, która została już zakodowana jako męska; trzeba zmienić tę strukturę”.

„Nie mamy wzorca tego, jak wygląda kobieta sprawująca władzę - poza takim, w którym wygląda trochę jak mężczyzna”.

„Jeśli kobiety nie są postrzegane jako w pełni należące do struktur władzy, to może właśnie władzę powinniśmy zdefiniować na nowo, a nie kobiety?”

„Zastanawiam się, czy w niektórych miejscach obecność dużej liczby kobiet w parlamencie nie oznacza, że to w parlamencie nie ma władzy”.

„Prawdą jest, że w jednym z satyrycznych występów w amerykańskiej telewizji pokazano sztuczną odciętą głowę samego Trumpa, ale w tym przypadku komiczka, która to zrobiła, straciła w rezultacie pracę. Natomiast scena Perseusza-Trumpa wymachującego ociekającą głową Meduzy-Clinton zadomowiła się w codziennym świecie amerykańskich memów i gadżetów. Można ją było kupić na T-shirtach i podkoszulkach, kubkach do kawy, pokrowcach na laptopy i torbach (czasem z napisem TRIUMPH, czasem TRUMP). Uświadomienie sobie tej normalizacji przemocy ze względu na płeć może zająć chwilę, ale jeśli kiedykolwiek mieliście wątpliwości, jak głęboko wykluczenie kobiet z władzy jest zakorzenione w kulturze, albo nie byliście pewni, jak trwałe pozostają klasyczne sposoby jego przedstawiania i uzasadniania - cóż, przedstawiam wam Trumpa i Clinton, Perseusza i Meduzę - i koniec”.

Mary Beard wł. Dame Winifred Mary Beard (ur. 1 stycznia 1955 roku w Much Wenlock w hrabstwie Shropshire) - brytyjska filolożka klasyczna, historyczka starożytności, pisarka i jedna z najbardziej rozpoznawalnych popularyzatorek antyku na świecie. Przez wiele lat była profesorką filologii klasycznej Uniwersytetu Cambridge, jest fellow Newnham College, profesorką literatury starożytnej Royal Academy of Arts i redaktorką działu klasycznego „The Times Literary Supplement”.

Jej przygoda ze starożytnością zaczęła się podobno od... egipskiej bułki. Jako pięcioletnia dziewczynka odwiedziła z matką British Museum. Siedząc jej na ramionach, usiłowała zobaczyć przechowywany w gablocie starożytny egipski bochenek. Kustosz zauważył dziecko, otworzył gablotę i pozwolił małej Mary przyjrzeć się eksponatowi z bliska. Beard wspomina, że zachwyciła ją właśnie jego zwyczajność: ludzie sprzed tysięcy lat także jedli chleb. Temu nieznanemu z nazwiska kustoszowi zadedykowała wydaną w 2026 roku książkę „Talking Classics: The Shock of the Old”.

[...]

A gdy przechodziła na akademicką emeryturę, ufundowała stypendium dla dwojga niezamożnych studentów filologii klasycznej w Cambridge.

Mary Beard przez większość życia badała, jak ludzie sprzed dwóch tysięcy lat myśleli o władzy, płci, autorytecie i prawie do zabierania głosu. W pewnym momencie odkryła, że starożytność wcale nie leży tak daleko, jak nam się wydaje.

Cambridge potwierdza również, że po internetowym ataku Beard świadomie postanowiła odpowiadać, zamiast stosować starą kobiecą strategię „przemilczę, to może przejdzie”. W 2018 otrzymała DBE za zasługi dla badań nad cywilizacją klasyczną.

KOMENTARZE