LOGOWANIE

NEWSLETTER

WYSZUKIWARKA

POEZJA 25.10.2023 05:42
kowalik vel kowal zaklepiacz vel bargiel

Paul Celan: Lichtenberga dwanaście


LICHTENBERGA dwanaście wraz z obrusem

odziedziczonych serwetek - to

pozdrowienia od planet

dla wież wibrujących od języków,

gdy wokół panuje śmiertelna cisza

strefy znaków z zakazem mowy.


Jego


- nie jest niebo, nie jest

ziemia, i pamięć jednego i drugiego

jest wyłączona,

z wyjątkiem jednego jedynego ptaszka,

jesionowi wiernego kowalika -,


jego

jest wyrwana z murów miejskich

biała kometa.


Świst i rysa 

do zachowania jej zaistnienia

we Wszechświecie.


Utrata czerwonej

nici przewodniej 

w gąszczu myśli. Coraz 

głośniejsze skargi 

nad tym i skarga 

o to - czyj

to głos?


Więc - nie pytaj,

gdzie -

być może byłbym -

nie mów gdzie, kiedy, wciąż od nowa.


(tł. Ela Binswanger)


*


Paul Celan: Lichtenberga dwanaście


LICHTENBERGA dwanaście, z obrusem,

odziedziczonych serwetek - planetarne

pozdrowienie dla dookolnych

wież mowy

w zamilkłej na śmierć strefie

znaków.


Nie


jego jest niebo ni

ziemia, ani pamięć

o nich, wymazana

do tego jedynego jesionowo- 

wiernego kowalika -,


jego

z dookolnego miejskiego muru zerwana

biała kometa.


Szpara głosu, by 

zachować go

we Wszechświecie.


Utracona czerwień

pasemka 

myśli. Na głos wy- 

powiedziane żale 

nad, żale 

do - na czyj

głos?


Przez co - nie pytaj,

gdzie -

prawie byłbym -

nie mów gdzie, kiedy, znowu.


(tł. Ryszard Krynicki)


*


Paul Celan: Lichtenbergs zwölf


LICHTENBERGS ZWÖLF mit dem Tischtuch 

ererbte Mundtücher - ein

Planetengruß an

die Sprachtürme rings

in der totzuschweigenden Zeichen- 

Zone.


Sein


- kein Himmel ist, keine

Erde, und beider

Gedächtnis gelöscht

bis auf den einen 

eschengläubigen Blauspecht -,


sein

vom Stadtwall gepflückter 

weißer Komet.


Eine Stimmritze, ihn 

zu bewahren,

im All.


Das Rotverlorene eines 

Gedanken-

fadens. Die laut- 

gewordenen Klagen 

darüber, die Klage 

darunter - wessen 

Laut?


Damit - frag nicht,

wo -

wär ich fast -

sag nicht wo, wann, wieder.


Le Vésinet, 9/10.5.1965, z: "Atemwende", Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main, 1967


zapisz jako pdf
zapisz jako doc (MS Word)
drukuj

KOMENTARZE

Maj
Pn
Wt
Śr
Cz
Pt
So
N
29
30
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
01
02