Warning: include(html_to_doc.inc.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /doc/export.php on line 295

Warning: include(html_to_doc.inc.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /doc/export.php on line 295

Warning: include(html_to_doc.inc.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /doc/export.php on line 295

Warning: include() [function.include]: Failed opening 'html_to_doc.inc.php' for inclusion (include_path='.:/:/usr/local/php5/lib/pear') in /doc/export.php on line 295

Andreas Eschbach, pierwszy po Lemie

Kiedy umarł Stanisław Lem, pisarska miłość mojego życia, myślałam, że już żaden pisarz mi go nie zastąpi. Po prostu mało jest dziś pisarzy-erudytów, bo czasy dają nam do wiwatu. Trzeba się dobrze naskręcać, żeby mieć czas na poznawanie i przemyśliwanie świata.

W Międzynarodowy Dzień Pisarzy [1] przedstawiam Wam Andreasa Eschbacha, niemieckiego pisarza science-fiction / thriller-fiction, który pojawił się w moim życiu kilka lat po Lemie i stał się moją kolejną pisarska miłością. Jestem szczęśliwa, że mogę czytać jego książki w oryginale, bo w Polsce ukazały się jak na razie tylko cztery. Andreas Eschbach nie tylko bardzo dużo wie, ma nieograniczoną fantazję i świetnie pisze, ale jest też szalenie sympatyczny (sądząc po książkach, zdjęciach i wywiadach, na razie nie znam go osobiście).

Andreas Eschbach (ur. 15 września 1959 w Ulm) – Studiował technikę lotów samolotowych i kosmicznych w Stuttgarcie. Pracował jako programista komputerowy, zaś w latach 1993-1996 miał firmę consultingową. Obecnie mieszka w Bretanii.

Jego pierwsza powieść, "Gobeliniarze", ukazała się w 1995. W 1996 otrzymał za nią Deutscher Science Fiction Preis – nagrodę literacką Niemieckiego Klubu SF. Jego najpopularniejsza powieścią jest "Wideo z Jezusem" (1998), za które otrzymał 3 nagrody literackie. W 2002 powstała telewizyjna ekranizacja powieści. Eschbach pisze również książki młodzieżowe. Jego powieści tłumaczone były na język francuski, włoski, japoński, turecki, rosyjski, czeski, hiszpański, angielski i polski.

W Polsce ukazały się jak dotąd cztery powieści Eschbacha - "Gobeliniarze", "Wideo z Jezusem", "Bilion dolarów" oraz "Do kropli ostatniej", wszystkie nakładem wydawnictwa Solaris.

"Wideo z Jezusem" – powieść z 1997 opowiada o perypetiach związanych z poszukiwaniem ukrytej kamery wideo, która zawiera cyfrowy film z Jezusem nagrany przez podróżnika w czasie.

Podczas archeologicznych wykopalisk w Izraelu, amerykański student Stephen Foxx odkrywa zwłoki człowieka, który najwyraźniej zmarł około dwa tysiące lat temu. Pośród rzeczy zmarłego znajduje mały, lniany woreczek, który zawiera instrukcję cyfrowej kamery wideo. Foxx i jego mentor, profesor Wilford-Smith, dowiadują się później, iż ten właśnie model kamery zostanie wypuszczony przez producenta Sony dopiero za trzy lata. Zaczynają spekulować, że zmarły może być podróżnikiem w czasie pochodzącym z przyszłości, który cofnął się w czasie, aby nagrać na kamerze znaczące wydarzenia sprzed dwóch tysiącleci... przede wszystkim Jezusa Chrystusa.

Mediowy magnat John Kaun, sponsor wykopalisk, organizuje poszukiwanie kamery, która jest ukryta w nieznanym miejscu. Jednakże Stephen postanawia odnaleźć ją na własną rękę z pomocą kolegów: studentki Judith Menez i jej brata Yehoshuaha. Rozpoczyna się wyścig po wideo z Jezusem. Z czasem okazuje się być o wiele bardziej niebezpieczny, gdyż katolicki kościół zrobi wszystko co w jego mocy, aby nie upublicznić tego nagrania.

Stephen i Judith znajdują w końcu kamerę strzeżoną od wieków w tajnym zakonie mnichów, jednak nie są w stanie obejrzeć nagrania z powodu wyczerpanych baterii. Śledzeni przez wojskowych i watykańskich agentów uciekają na pustynię, jednak po pewnym czasie upał ich powala.

Ratują ich John Kaun i profesor Wilford-Smith. Kamera trafia w ich ręce. W chwili gdy ma zostać włączona pojawia się ojciec Scarfaro ze swoimi agentami Kościoła. Zabierają kamerę i ją niszczą. Scarfaro wyjaśnia, że gdyby Jezus żył w obecnych czasach, zostałby uznany za mąciciela, tak jak w swoich czasach i to Kościół, który został stworzony w oparciu o jego nauki musiałby go sądzić.

Mijają trzy lata. Do Stephena dzwoni pewna firma z błahym problemem który sprawia, że odżywają stare sprawy. Zaczyna składać małe fragmenty układanki. Spotyka się z profesorem Wilfordem-Smithem i nareszcie dowiaduje się prawdy: Wilford-Smith odkrył dwie dziwne kasety wideo jeszcze w roku 1947, jednak nie miał możliwości odtworzenia ich, gdyż odpowiednia technologia wówczas nie istniała. Po pewnym czasie zorientował się co mogły zawierać, więc zaczął szukać kamery. A właśnie teraz dokonał zakupu nowego odtwarzacza Sony, który może odtworzyć zawartość.

Właśnie w tym momencie jednostka komandosów wpada do domu Wilforda-Smitha i żąda wydania kasety. Profesor bez problemu przekazuje im ją. Jak się okazuje już wcześniej sporządził setki kopii w różnych formatach i rozprowadził ją po całym świecie. Wideo dociera do wielu ludzi, jednak reakcje na film są różne: dla niektórych ludzi skromny człowiek na filmie i jego przykazanie miłości są głęboko poruszające, inspiruje ich do całkowitego przemyślenia swojego życia i wartości, podczas gdy inni widzą jedynie rozmyte wideo zwykłego, nieciekawego rabina. Mimo to nagranie tworzy nową sektę chrześcijan, która bazuje na oryginalnych naukach Chrystusa.

Mijają kolejne dwa i pół roku: Stephen i Judith, którzy teraz są w związku, zarządzają tymczasowo przydrożnym motelem w Stanach Zjednoczonych. Spotykają się z Peterem Eisenhardtem, autorem, który również był w grupie Johna Kauna. Peter wciąż uważa, że wideo to fałszywka. W tym momencie młody człowiek o imieniu John wtrąca się do dyskusji. Przed wejściem do autobusu jadącego na lotnisko opowiada im o tym, że wybiera się na wycieczkę do Izraela... i pokazuje im nowiutką cyfrową kamerę wideo firmy Sony MR-01.

W 2002 roku książka została zaadaptowana do dwuczęściowego filmu telewizyjnego pod tytułem „Das Jesus Video” przez niemiecką stację telewizyjną ProSieben. Jednakże film znacząco różni się od powieści, zmianie uległy główne wątki; na przykład Stephen odkrywa, że to on sam jest podróżnikiem w czasie, a Judith (w filmie Sharon) towarzyszy mu w podróży w czasie. W książce nie został wytłumaczony sposób podróży w czasie, w filmie pokrótce tak (poniżej po niemiecku).

https://www.youtube.com/watch?v=Hu_pWAVDVHg

Wywiad z AE (po niem.) o książce "Herr aller Dinge" ["Pan wszechrzeczy", tł. moje]:


http://www.youtube.com/watch?v=nq3t027SV3c

Mity o pisaniu (po niem.):



Strona Autora: